The Arthur Conan Doyle EncyclopediaThe Arthur Conan Doyle EncyclopediaThe Arthur Conan Doyle Encyclopedia
22 May 1859, Edinburgh M.D., Kt, KStJ, D.L., LL.D., Sportsman, Writer, Poet, Politician, Justicer, Spiritualist Crowborough, 7 July 1930

Rambling Brittons v. Rood En Wit

From The Arthur Conan Doyle Encyclopedia

Rambling Brittons v. Rood En Wit is a cricket score result published in the Nederlandsche Sport magazine on 22 august 1891.

Arthur Conan Doyle's team (The Rambling Brittons) won.


Rambling Brittons v. Rood En Wit

Nederlandsche Sport (22 august 1891, p. 13)

Automatically translated. Original text in Dutch at the bottom of the page.

The Tour of The Rambling Brittons

First Match.

On Monday, 17 August, on the grounds behind the Rijksmuseum in Amsterdam, people saw the ordinary Sunday crowds, which can be observed at cricket matches. The steps of the Pavilion were filled with cricketers in flannel and black, while the 12 or so English players, led by the well-known Sharman, stood in the field. Mr. Webber, the worthy "manager", stood umpire, as one of the company, which is 13 in number, necessarily could not participate. The other referee was Mr. D. v. d. Berg, who has always had great love for the most ungrateful of jobs. Before starting the story of the match, they said that Red and White brought a strong 12 to the field, as they could use the services of Posthuma and de Haas and also gave Bentley a helping hand. Red and White went first to bat and opened fire with Posthuma and Hoeffelman, who will take over Lamb, a slow bowler with a dangerous run, and Hatt, a medium pace bowler (round the wicket) with a rather difficult delivery. (These are a bit too many English words in a row). Posthuma is soon out by hitting over some sort of yorker, but Hoeffelman and Oldenboom remain a bit of an overs of bat. The captain disappears first, bowled over his foot. Tloeffelman disappears one over later by a jewel of a shooter and after that things don't go too well for R. and W. Only Menten brings some life to the brewery, by a couple of big blows of 3. The last one was a blow in the longfield, which went over the very far standing long-on. Bentley disappeared at the first ball he got. He played ahead on a slow, but the ball stayed in the hands of the mid-on. Bentley didn't like the fact that his old friend Sharman, whom he hadn't seen in four years, cut him out. Salomons hits with a crooked bat over a regular ball and so there are 9 wickets down for 29: a meagre score. Wilkens is also there and he and Mulier bring the score up to 47, before he is bowled by Hatt. Wilkens made a few hard blows and brought on life in the innings, which threatened to become particularly annoying. He made an awesome strike of 4, which was worth over 4 Mulier made several singles to leg and van Maanen hit the ball a couple of times in the air out of reach of the fielders, so that the last wicket also yielded some runs. The innings finally closed for 55, a fairly larger total than one would first suspect.

After lunch, the English went on to bat. Harrison, the bearded wicketkeeper, and Richmond are sent to wickets first, while bowling, as no one else expected, is entrusted to Posthuma and Bentley.

Harrison is soon caught in the panties and his successor Neilson is thrown out by Menten. The feared Sharman doesn't do much harm either, as he is soon caught in the panties by the Haas (3 for 8). During that time Richmond had made several singles, most of them to lay, but scored a few pairs, including a pair of beautiful cuts on Bentley. Posthuma occasionally alternates his hard balls with slows with off effect, arousing the admiration of the Englishmen sitting behind him. Richmond is completely confused and clean bowled by a ball like that. He had made 18 runs in impeccable style. Of the remaining batsmen, only Ilatt does something: he plays in loose style and made several big strikes, from 6 to squareleg at Posthuma. The fielder could not find the ball soon, but the strike was very nice and worth at least 4. As several batsmen disappear soon after each other, it will be an interesting quaestie, or the score of Red and White will be exceeded by the English. There are 6 more runs needed when Dvvyer, the last man, comes in. Deathly silence reigns everywhere, when Posthuma is pitching on Dwyer. However, the batsman keeps it up and makes a run on him, which is greeted with cheers by his friends. Hatt also makes one and thus comes over Bentley. At the third ball of his over, a beautiful ball flies the bails of Platt's wicket, creating a great spirit. Bentley was applauded from all sides, and there was great joy about the fact that the English were 3 runs behind on the first innings.

It is a pity for Red and White that there are still three hours to go, which greatly reduces the chances of victory.

The Rambling Britons therefore take it rather calmly and just go ahead. Through careless running, Hoeffelman is run out, while Posthuma is caught on slip at the first ball and scores his second zero. Oldenboom is bowled by a Mariette shooter. As the same bowler takes the wickets from Menten and Meijer in quick succession, there are 5 wickets down for 9 runs. Although it doesn't go badly for the Brittons, there's still a change in bowling. Sharman tries to outwit the batsmen with lobs, but he comes off badly, as the Haas and Bentley score 9 runs in 2 overs on him. Bently was just starting to get upset when he was caught beautifully at mid-off from a hard hit. Neilson caught the ball with one hand above his head, as if it didn't cost him the least effort. Wilkens now only gets one ball, throwing his bails, but the Haas and Koolhoven are particularly tough and stay bat for a long time, although they make few rtins. After they are out, Salomons make some more runs, until finally the innings are closed by a handsome catch at mid-off. Doyle caught the fairly hard hit ball low to the ground, which is not easy for such a corpulent man.

Red and White had had a surprisingly long time for the 29 runs, so it was almost half past five when the Englishmen bat for the second time. Harrison will be run out soon and thus had a pair of spectacles. Neilson has the same dubious honour, as a fine ball from Posthuma tumbles his leg stump before he scored. Richmond and Sharman bring the score to 13, at which point the former was bowled for a good 11. As time begins to hurry, Sharman and Doyle play in more dissolute style and it all seems as if they will make the necessary runs without being separated. There were 33 points needed to win, but Sharman is shipwrecked in the face as he is bowled by De Haas with the score of 32. Plet is then 7 minutes before half past six, the agreed time to stop.

Two minutes later the last hope of R. and W. goes up in smoke, because Doyle makes the winning hit, a single to leg, so that the Rambling Brittons win a very interesting match with 7 wickets, just a few minutes before time.

Richmond and Sharman played best. Hatt made big hits, but didn't play as well in good style as the first two. De Haas played by far the best innings for R. and W. However, Wilkens' score was also deserving, although he did not make his runs in a nice way.

Hatt and Mariette bowled best for the Brittons. The latter bowled very clean on the wicket and had the wonderful analysis of 10 wickets for 10 runs in the 2nd innings.

The bowling of Bentley and Posthuma was as good as one could expect. Posthuma took many wickets with balls pitched too far, especially in the first innings. Bentley bowled a lot less in the second innings, when he seemed to keep slipping. De Haas only bowled three overs, which were very good.

On the fielding, both were ineligible. The English had a very good wicketkeeper in Harrison; he was right behind the wicket, something that has been completely turned away in the last time.


1st Innings of Rood en Wit.

  • Posthuma b Hatt ... 0
  • Hoeffelman 1 3 1 1 b Hatt ... 6
  • Oldenboom 1 1 1 b Hatt ... 3
  • De Haas 2 1 c Kerkert b Hatt ... 3
  • Menten 3 3 c Manette b Lamb ... 6
  • Bentley c Sharman b Lamb ... 0
  • Meyer 3 1 l. b. w. b Lamb ... 4
  • Koolhoven 1 1 1 c Harrison b Lamb ... 3
  • Salomons b Hatt ... 0
  • Wilkens 2 2 1 1 4 1 1 1 2 1 2 b Hatt ... 18
  • Mulier 1 1 1 1 1 b Mariette ... 5
  • v. Manen 1 1 1 1 1 not out ... 5
  • Byes 1, Leg Byes 2 ... 3
  • Total ... 55

Bowling analysis.

Overs Maidens Runs Wickets
Lamb 18 7 21 4
Hatt 20 9 23 6
Mariette 4 0 8 1


1st Innings of the Rambling Brittons.

  • Harrison c Hoeffelman b Bentley ... 0
  • Richmond 1 1 1 1 1 2 2 1 2 2 1 1 2 1 b Posthuma ... 18
  • Neilson run out ... 0
  • Sharman 2 c de Haas b Bentley ... 2
  • Murray b Posthuma ... 0
  • Hatt 1 2 2 1 2 6 1 2 1 1 3 1 b Bentley ... 23
  • Doyle 1 2 1 1 b Posthuma ... 5
  • Thomas b Posthuma ... 0
  • Mariette run out ... 0
  • Lamb b Bentley ... 0
  • Herbert 1 b Bentley ... 1
  • Dwyer 1 not out ... 1
  • Leg Byes 1, No Balls 1 ... 2
  • Total ... 52

Bowling analysis.

Overs Maidens Runs Wickets Wides No Balls
Bentley 18 3/5 5 24 5 0 1
Posthuma 18 7 25 4 0 0


2nd Innings of Rood en Wit.

  • Hoeffelman 1 run out ... 1
  • Oldenboom 1 b Manette ... 1
  • Posthuma c Lamb b Manette ... 0
  • De Haas 1 2 1 1 1 2 1 2 1 c and b Manette ... 12
  • Menten b Manette ... 0
  • Meyer b Manette ... 0
  • Bentley 1 1 1 1 c Neilson b Manette ... 4
  • Wilkens b Manette ... 0
  • Koolhoven 1 1 1 l. b. w. b Manette ... 3
  • Salomons c Doyle b Manette ... 0
  • Van Manen 1 2 1 1 st. Harrison b Manette ... 6
  • Mulier not out ... 0
  • Leg Byes 1, Wides 1 ... 2
  • Total ... 29

Bowling analysis.

Overs Maidens Runs Wickets Wides
Hatt 10 5 7 0 0
Mariette 18 2/5 7 10 10 1
Sharman 2 0 9 0 0
Lamb 7 6 2 0 0


2nd Innings of the Rambling Brittons.

  • Harrison run out ... 0
  • Richmond 1 1 1 2 2 1 1 2 b Posthuma ... 11
  • Neilson b Posthuma ... 0
  • Sharman 2 3 1 2 2 b De Haas ... 10
  • Doyle 1 1 2 2 1 1 1 2 1 not out ... 12
  • Hatt not out ... 0
  • Byes 1 ... 1
  • Total ... 34

Bowling analysis.

Overs Maidens Runs Wides
Bentley 11 3 15 0
Posthuma 13 5 13 2
De Haas 3 1 3 1


Original Dutch text

De tour van de Rambling Brittons

Eerste wedstrijd.

Maandag, 17 Augustus, zag men op het terrein achter het Rijksmuseum te Amsterdam de gewone Zondagsche drukte, die bij het spelen van de cricketwedstrijden valt waar te nemen. De trappen van het Paviljoen waren bezet met cricketers in flanel en in het zwart, terwijl het 12-tal Engelsche spelers, onder aanvoering van den hier te lande welbekenden Sharman, in het veld stond. Mr. Webber, de waardige "manager", stond umpire, daar een van het gezelschap, dat 13 in getal is, noodzakelijkerwijze niet mede kon doen. De andere scheidsrechter was de heer D. v. d. Berg, die altijd groote liefde heeft gekoesterd voor het ondankbaarste aller baantjes. Vóór het relaas van den wedstrijd aan te vangen zij nog gezegd, dat Rood en Wit een sterk 12-tal in het veld bracht, daar het over de diensten van Posthuma en de Haas mocht beschikken en tevens Bentley een handje liet helpen. Rood en Wit ging eerst aan bat en opende het vuur met Posthuma en Hoeffelman welke heeren komen te staan over Lamb, een slow bowler met een vervaarlijken aanloop, en Hatt, een medium pace bowler (round the wicket) met een tamelijk lastige delivery. (Dit zijn wel wat al te veel Engelsche woorden achter elkaar). Posthuma is spoedig uit door over een soort yorker heen te slaan, doch Hoeffelman blijft met Oldenboom eenige overs aan bat. De captain verdwijnt het eerst, gebowld over zijn voet. tloeffelman verdwijnt een over later door een juweel van een shooter en daarna gaan de zaken niet te best voor R. en W. Alleen Menten brengt eenig leven in de brouwerij, door een paar flinke slagen van 3. De laatste was een klap in het longfield, die over den bijzonder ver staanden long-on ging. Bentley verdween bij den eersten bal dien hij kreeg. Hij speelde vooruit op een slow, maar de bal bleef in de handen van den mid-on zitten. Bentley vond het niet aardig dat zijn oude vriend Sharman, dien hij in geen vier jaren had gezien, hem zoo dadelijk uitving. Salomons slaat met scheeve bat over een gewonen bal en zoodoende zijn er 9 wickets down voor 29: een magere score. Wilkens is er echter ook nog en hij en Mulier brengen de score tot 47, eer hij door Hatt wordt gebowld. Wilkens maakte eenige harde slagen en bracht op eens leven in de innings, die bijzonder vervelend dreigde te worden. Hij maakte een geweldigen slag van 4, die dicht bij den ingang van het terrein op den grond kwam zeker ruim 4 waard was Mulier maakte verscheidene singles naar leg en van Maanen slaat den bal een paar malen in de lucht buiten bereik van de fielders, zoodat het laatste wicket ook nog wat runs oplevert. De innings sluit ten slotte voor 55, een vrij wat grooter totaal dan men in het eerst zou vermoeden.

Na geluncht te hebben, gingen de Engelschen aan bat. Harrison, de baardige wicketkeeper, en Richmond worden het eerst naar de wickets gezonden, terwijl het bowlen, gelijk ook niemand anders verwacht had, aan Posthuma en Bentley wordt toevertrouwd.

Harrison wordt spoedig in de slips gevangen en zijn opvolger Neilson door een handigen worp van Menten uitgegooid. De gevreesde vreesde Sharman doet ook niet veel kwaad, daar hij spoedig door de Haas op slip wordt gevangen (3 for 8). Richmond had gedurende dien tijd verscheidene singles, meest naar leg gemaakt doch scoort daarop eenige tweeën, waaronder eenpaar prachtige cuts op Bentley. Posthuma wisselt zijn harde ballen nu en dan af met slows met off effect, die de bewondering van de achter hem gezeten Engelschen wekken. Richmond wordt door een zoodanigen bal geheel in de war gebracht en clean gebowld. Hij had 18 runs in onberispelijken stijl gemaakt. Van de overige batsmen doet alleen Ilatt iets: hij speelt in lossen stijl en maakte verscheidene flinke slagen, waareen onder een van 6 naar squareleg op Posthuma. De fielder kon den bal niet spoedig vinden, doch de slag was zeer fraai en zeker 4 waard. Daar verschillende batsmen spoedig na elkaar verdwijnen, wordt het een interessante quaestie, of de score van Rood en Wit door de Engelschen zal worden overschreden. Er zijn nog 6 runs noodig als Dvvyer, de laatste man, inkomt. Doodsche stilte heerscht alom, als Posthuma op Dwyer staat te keilen. De batsman houdt het echter en maakt een run op hem, wat door zijne vrienden met gejuich wordt begroet. Hatt maakt er ook een en komt zoodoende over Bentley. Bij den derden bal van diens over doet een prachtige bal de bails van Platt's wicket vliegen, hetgeen een groote geest-drift doet ontstaan. Bentley werd van alle kanten toegejuicht, en er heerschte groote vreugde over het feit dat de Engelschen 3 runs op de eerste innings achter zijn.

Het is jammer voor Rood en Wit dat er nog drie uren voor de borst zijn, hetgeen de kans op overwinning zeer verkleint.

De Rambling Brittons nemen de zaak dan ook nogal kalm op en gaan gewoon hun gang. Door onvoorzichtig loopen wordt Hoeffelman uitgerund, terwijl Posthuma bij den eersten bal op slip wordt gevangen en alzoo zijn tweede nulletje scoort. Oldenboom wordt door een shooter van Mariette gebowld. Daar dezelfde bowler in snelle opvolging de wickets van Menten en Meijer neemt, zijn er 5 wickets down voor 9 runs. Hoewel het niet slecht gaat voor de Brittons, komt er toch een verandering in het bowlen. Sharman tracht met lobs de batsmen te verschalken, doch hij komt slecht van de reis, want de Haas en Bentley scoren 9 runs in 2 overs op hem. Bently begon juist op streek te geraken, toen hij prachtig op mid-off werd gevangen van een harden slag. Neilson ving den bal met éen hand boven zijn hoofd, alsof 't hem niet de minste moeite kostte. Wilkens krijgt thans maar éen bal, die zijn bails afwerpt, doch de Haas en Koolhoven zijn bijzonder taai en blijven lang aan bat, hoewel zij weinig rtins maken. Nadat zij uit zijn, maakt Salomons nog wat runs, tot eindelijk de innings wordt gesloten door een fraaien vang op midd-off. Doyle ving den vrij hard geslagen slagen bal laag bij den grond, wat niet gemakkelijk is voor een zoo corpulent man.

Rood en Wit had voor de 29 runs verbazend lang tijd gehad, zoodat het bijna ruim half vijf was toen de Engelschen voor de tweede maal aan bat gingen. Harrison wordt spoedig uitgerund en had aldus een pair of spectacles. Neilson heeft dezelfde twijfelachtige eer, daar een fraaie bal van Posthuma zijn legstump doet tuimelen vóór hij scoorde. Richmond en Sharman brengen de score tol 13, op welk punt eerstgenoemde werd gebowld voor een goede 11. Daar de tijd duchtig begint op te schieten spelen Sharman en Doyle in meer lossen stijl en het heeft er allen schijn van alsof zij de benoodigde runs zullen maken zonder gescheiden te worden. Er waren 33 punten noodig om te winnen, doch Sharman lijdt schipbreuk in het gezicht van de haven, daar hij met de score op 32 door De Haas wordt gebowld. Plet is dan 7 minuten voor half zes, den afgesproken tijd om te stoppen.

Twee minuten later vervliegt de laatste hoop van R. en W. in rook, want Doyle maakt de winning hit, een single naar leg, zoodat de Rambling Brittons een zeer interessanten wedstrijd winnen met 7 wickets, juist een paar minuten vóór time.

Richmond en Sharman speelden het fraaist. Hatt maakte flinke slagen, doch speelde niet zoo in goeden stijl als de beide eerstgenoemde heeren. De Haas speelde verreweg de beste innings voor R. en W. De score van Wilkens was echter ook verdienstelijk, al maakte hij zijn runs niet op fraaie manier.

Hatt en Mariette bowlden het best voor de Brittons. Laatstgenoemde bowlde zeer zuiver op het wicket en had in de 2de innings de prachtige analyse van 10 wickets voor 10 runs.

Het bowlen van Bentley en Posthuma was zoo goed als men verwachten kon. Posthuma nam vele wickets met te ver gepitchte ballen, vooral in de eerste innings. Bentley bowlde veel minder in de tweede innings, toen hij aanhoudend scheen uit te glijden. De Haas bowlde slechts drie overs, die zeer goed waren.

Op het fielden was beiderzijds geen aanmerking te maken. De Engelschen hadden in Harrison een zeer goeden wicketkeeper; hij stond vlak achter het wicket, iets wat men in den laatsten tijd geheel ontwend is.





© arthur-conan-doyle.com